براساس آمارهای موجود سهم صنعت لیزینگ از بازار سهام حدود 2/0 درصد است؛ رقمی که با توجه به ظرفیت‌های این صنعت، بسیار ناچیز محسوب می‌شود. هدف ما این است که با استفاده از ظرفیت‌های بازار سرمایه، نقش موثرتری در اقتصاد داشته باشیم و سهم صنعت لیزینگ را در بازار سرمایه افزایش دهیم. این درحالی است که یکی از مشکلات جدی اقتصاد ایران، فرسودگی شدید ناوگان حمل‌ونقل است.

تعداد قابل‌توجهی از خودروهای کشور فرسوده هستند و بیش از 2 میلیون‌دستگاه از این ناوگان را کامیونت‌ها، کشنده‌ها و اتوبوس‌ها تشکیل می‌دهند که فرسودگی آن‌ها علاوه‌بر آثار منفی بر ایمنی و تصادفات جاده‌ای، مصرف سوخت را نیز افزایش می‌دهد.

صنعت لیزینگ می‌تواند با حمایت و هدایت بازار سرمایه در تامین مالی نوسازی این ناوگان نقش‌آفرین باشد. می‌توان منابع مردمی را از طریق ابزارهای مالی بازار سرمایه به‌سمت بخش‌های مشخصی مانند حمل‌ونقل هدایت کرد و برای این منظور محصولات مالی با دوره بازپرداخت بلندمدت طراحی کرد.

منابعی که شرکت‌های لیزینگ از سیستم بانکی دریافت می‌کنند، معمولا کوتاه‌مدت است و حداکثر یک‌سال سررسید دارد؛ درحالی که تسهیلاتی که در اختیار مشتریان قرار می‌گیرد باید دوره بازپرداخت طولانی‌تری داشته باشد تا مشتری بتواند تعهدات خود را به‌درستی ایفا کند.

استفاده از ابزارهای بازار سرمایه می‌تواند امکان تامین منابع بلندمدت‌تر را فراهم کند و مشکل تطابق نداشتن سررسید منابع و مصارف در صنعت لیزینگ را کاهش دهد.

درشرایطی که نرخ تورم در ماه‌های اخیر بالا بوده است، می‌توان ابزارهایی طراحی کرد که برای صنعت لیزینگ، استفاده‌کنندگان از منابع و سرمایه‌گذاران جذابیت داشته باشد و زمینه تجهیز بیش‌تر منابع را فراهم کند.

باید سازوکاری طراحی شود تا منابع مردم از طریق یکی از ابزارهای مورد تایید بازار سرمایه جمع‌آوری و به‌سمت بخش‌های مولد، به‌ویژه نوسازی ناوگان حمل‌ونقل، هدایت شود.

این اقدام می‌تواند هم نقش صنعت لیزینگ را در اقتصاد افزایش دهد و هم سهم فعلی آن از بازار سرمایه را ارتقا دهد.